ซึ่งเป็นบทความบางส่วนของการสัมภาษณ์คุณลัดดา แทมมี่ ดั๊กเวิร์ธ จากรายการ "กฤษณะล้วงลูก" เธอคนนี้สำหรับคนไทยคงไม่ค่อยรู้จักเท่าไหร่ แต่ที่สหรัฐเธอได้รับการเสนอชื่อก้าวขึ้นเป็นรัฐมนตรีช่วยกระทรวงกิจการทหารผ่านศึก ผู้นำเสนอชื่อนี้ก็คือ โอบาม่า ประธานาธิปดีสหรัฐคนปัจจุบันนั่นเอง

คุณลัดดา แทมมี่ เป็นลูกครึ่งไทยอเมริกันค่ะ คุณพ่อเป็นนักการทูตอเมริกา คุณแม่เป็นคนไทย ก่อนหน้าที่ได้ดำรงตำแหน่งนี้ เธออาสาสมัครใจเป็นทหาร และถูกส่งตัวเข้าสู่สงครามอิรัก ตอนนั้นยศของเธอแค่ พต.หญิงเท่านั้น เธอเข้าสู่สงครามนี้ในฐานะผู้ช่วยนักบินเฮลิคอปเตอร์ UH-60 แบล๊กฮอว์ก และเพราะหน้าที่นี้เองที่ทำให้เธอต้องโดนระเบิดเสียขาทั้งสองข้างไป ไม่ใช่เสียธรรมดานะคะ ขาข้างหนึ่งของเธอเสียไปตั้งแต่ช่วงสะโพก ส่วนอีกข้างก็ที่ต้นขา ปัจจุบันเธอต้องใส่ขาเทียมที่มีระบบอิเลคทรอนิกส์ ถึงจะเดินได้แต่ก็ไม่สะดวกนัก ส่วนแขนขวาที่โดนระเบิดด้วยเช่นกัน แพทย์สามารถนำมาต่อใหม่ให้เธอได้ เธอใช้งานได้ตามปกติ แต่ไม่สามารถถือตะเกียบได้ เข้าใจว่าเธอคงไม่สามารถควบคุมกล้ามเนื้อมัดเล็กได้เหมือนเดิม

ในช่วงท้ายของบทความ คุณลัดดา แทมมี่ ได้ให้สัมภาษณ์ว่า หลังจากถูกระเบิดโจมตี เธอพยายามเอาเครื่องลงจอด และหมดสติไปเพราะสูญเสียเลือดมาก เธอนอนไร้สติในโรงพยาบาลนานหลายสิบวัน จนกระทั่งเมื่อฟื้นขึ้นมาเธอจึงรู้ว่าเธอได้เสียขาทั้งสองข้างไปแล้ว เธอบอกว่า "โรงพยาบาลทหารที่นั่น เขาจะไม่มีเวลาให้เราต้องมาสงสารตัวเองว่า เสียโน่นเสียนี่ไป เขาย้ำกับแทมมี่ว่า คุณเป็นทหาร งานใหม่ของการเป็นทหารคือ ต้องทำให้ร่างกายแข็งแรง ต้องคิดถึงภารกิจข้างหน้า ไม่มีเวลามานั่งคิดถึงเรื่องสูญเสียในอดีต"

พี่ประทับใจคำพูดนี้ของเธอมาก เลยอยากเอามาเขียนลงในบล๊อคของตัวเอง เผื่อว่าถ้าหากมีใครบางคนท้อแท้ รู้สึกสิ้นหวังกับสิ่งที่ได้สูญเสียไปในอดีต ได้ผ่านเข้ามาอ่านคำพูดของคุณลัดดา แทมมี่นี้แล้ว จะรู้สึกมีกำลังใจมากขึ้นค่ะ